Mostrando entradas con la etiqueta Lamento sobre Cristo morto. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Lamento sobre Cristo morto. Mostrar todas las entradas

19 ene 2012

Lamento sobre Cristo morto

TÍTULO: lamento sobre Cristo morto
AUTOR: Giotto di Bondone
CRONOLOXÍA: 1303-1305
TÉCNICA: fresco
LOCALIZACIÓN: Capela dos Scrovegni, Padua (Italia)

















Giotto di Bondone (1267-1337), máis coñecido por Giotto, tivo por mestre a Cimabue, e xa no ano 1300 era un artista de gran fama. Pintor e arquitecto, a súa influencia extendeuse por toda Italia e por Europa. O ciclo das Historias de María e as Historias de Cristo que representou na gótica capela de Scrovegni, é unha das principais obras mestras da arte medieval.
Lamento sobre Cristo morto (Il Compianto su Cristo morto) forma parte deste ciclo. A figura de Cristo morto encóntrase espida tendida no solo. Xunto a él, unhas mulleres cuidan o cadáver; máis alá os seus discípulos súmanse ao lamento, e no ceo os anxos participan no duelo. O fondo da escea está composto por rocas, a árbore e o ceo oscuro por un azul intenso.
Na formidable síntese de Giotto, nada ten función de ornamento gráfico, senon que posibilita a definición de volumes, o peso da verticalidade e a medida dos xestos. Cada figura ten a súa propia posición e expresan xestos individuais de atención ou desolación ante o falecido. O grupo que está aislado do mundo, fórmase con volumes tratados con amplos planos que emerxen da luz, cerrando o conxunto arredor do cadáver as dúas figuras de espaldas en primeiro plano.
Giotto calcula o espacio a través da posición das figuras, en primeiro plano os dous corpos agachados, máis alá de Cristo encóntranse as figuras da Virxe María e María Magdalena. As personaxes inclinadas hacia adiante de celeste e rosa dirixen a súa atención hacia as figuras principais. Dúas parellas de pe, á dereita e á esquerda, pechan o grupo.
É de destacar o detalle da Nai coa Santa Face, donde se condensa todo o patetismo da composición. A fría rixidez da morte contrasta coa vitalidade do rostro e a delicadeza das mans da Virxe. Todas as miradas converxen hacia a escea principal, incluso a roca segue a mesma dirección que a línea das miradas.
Na liña do estilo italogótico, do que foi un dos principais precursores, Giotto utiliza cores sumamente matizadas.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...