18 de xullo de 1610

Retrato de Caravaggio por Ottavio Leoni

 

 

 

 

 

 

 

Tal día como hoxe morría Michelangelo Merisi da Caravaggio

 

Milán 29 setembro 1571- Porto Ércole 18 xullo 1610

 

Gran exponente da pintura barroca

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

leyendadelartista.blogspot.com.es/search/label/Caravaggio

 

recomendochequeleas.blogspot.com.es/search/label/Caravaggio

 

 

 

 



 

O enterro de Cristo

TÍTULO: O enterro de Cristo
AUTOR: Caravaggio
CRONOLOXÍA: 1599-1600
ESTILO: Barroco
TÉCNICA: Óleo
LOCALIZACIÓN: Pinacoteca Vaticana

Esta obra de Caravaggio foi unha das poucas que suscitou un consenso unánime de aprobación, probablemente polas claras referencias a modelos da antigüidade e do século XVI, entre outros a Rafael.

Caravaggio imita a realidade, fiel ao real e tamén á representación a través da estatuaria antiga, como se pode apreciar no brazo caído sobre a pedra sepulcral, que estaba feito como se debía, según os contemporáneos de Caravaggio.

O corpo inerte de Cristo é sostido por San Juan e Nicodemo; tras eles aparecen a Virxe, a Magdalena e unha das pías mulleres, todo inmerso nun esquema piramidal que se cerra cos brazos estendidos e o atribulado rostro volto ao ceo dunha destas. O ángulo de pedra nun primeiro plano constitue de maneira ilusionista a base de todo o grupo escultórico.

A vocación de San Mateo

TÍTULO: A vocación de San Mateo
AUTOR: Caravaggio
CRONOLOXÍA: 1599-1600
ESTILO: Barroco
TÉCNICA: Óleo
LOCALIZACIÓN: capela Contarelli, Roma

Manifesto do realismo e do tenebrismo de Caravaggio. Cristo acompañado de San Pedro, aparece na estancia donde Mateo se ocupa das súas tarefas de recadador de impostos, rodeado de persoaxes arredor dunha mesa. Xesucristo sinala co seu brazo estendido e o seu dedo índice a Mateo.

O cadro é novidoso por varios aspectos; os personaxes están na metade inferior do lenzo mentres a parte superior aparece baleira; o raio de luz externo que ilumina en diagonal os rostros e que se centra no protagonista do cuadro; a procedencia do raio de luz non se sabe de donde procede e centra a atención do espectador; a escenificación pouco acorde co texto bíblico.

Por outra banda a luz é un recurso simbólico e estilístico utilizado por Caravaggio para evidenciar a discronía dos traxes modernos de Mateo e os seus compañeiros e os escasos atributos do apóstolo, e de Cristo, cuia cabeza está coronada polo resplandor dun sutil fío de ouro.