AUTOR: Leonardo da Vinci
CRONOLOXÍA: 1503-1505
ESTILO: Renacemento (Cinquecento)
LOCALIZACIÓN: Museo do Louvre, París
elementos plásticos
O que máis chama a atención na Gioconda é a súa enigmática mirada e tamén o seu enigmático sorriso. Non posue pestañas e cellas e ten unha coloración verdosa no rostro froito dunha mala restauración, dándolle se cabe máis magnetismo.
Leonardo da Vinci para conseguir esa mirada e ese sorriso tan especiais, que reflexan por outra banda o estado de ánimo da retratada, pintou con paciencia e tranquilidade sobre un fino soporte de madeira de álamo, que preparou con varias capas de lucido. Leonardo primeiro debuxou de forma precisa a dama sobre o cadro e despois pintouna ao óleo con cores moi diluídas o que lle permitiu darlle innumerables capas transparentes, proporcionándolle á Gioconda e ao seu rostro efectos de luz e sombra naturais, idealizados e máxicos.
O fondo está pintado cunha paisaxe que é imposible de enlazar detrás da figura feminina, contribuíndo a acentuar o sorriso da dama.
Leonardo difuminou os ollos e os labios, pero tamén utilizou o sfumato nos rizos do cabelo que lle caen polo ombreiro e se funden coas rocas e os pregamentos do chal e nas liñas do lonxano acueducto.
Co sfumato, Leonardo recrea os efectos de luz sobre a pel e a paisaxe, sombras amables, imitación da carne e unha semiescuridade máxica. A luz é irreal, e a paleta de cores que utiliza é máis sobria que a que utilizaban os seus contemporáneos.
composición
É sinxela: unha muller sentada nunha cadeira con brazos e cun fondo de paisaxe. A Gioconda xira o corpo lixeiramente hacia un lado e dirixe esa enigmática mirada hacia o espectador. O punto donde converxen todas as miradas é a cara da muller pero tamén as súas mans maxistralmente modeladas e entrelazadas.
contido
Ao igual que a súa enigmática mirada é a súa identidade. Existen todas as teorías, desde que a expresión e froito do ideal de beleza do autor ata que representa a un adolescente vestido de muller ou unha amante de Giuliano de Medici ou incluso do propio autor.
Seguindo a Vasari identifícaa coa dona do rico florentino Francesco do Giocondo, Madonna Lisa di Antonio María Gherardini.
